Τα πρωτότυπα αυτά ρούχα, διαθέτουν ειδικούς ηλεκτρονικούς ασύρματους αισθητήρες που παρακολουθούν τη φυσιολογία του κατόχου τους, μεταξύ άλλων την θερμοκρασία, την αναπνοή, την κατάσταση του δέρματος και το ρυθμό της καρδιάς του. Τα ρούχα συνδέονται με μια απομακρυσμένη βάση δεδομένων που αναλύει τα στοιχεία και καταλήγει σε ένα συμπέρασμα σχετικά με τη συναισθηματική κατάσταση του ανθρώπου. Στη συνέχεια, δίνει εντολή να ενεργοποιηθεί το κατάλληλο πολυμεσικό περιεχόμενο (multimedia).
Τα καινοτομικά ρούχα, που παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στο συνέδριο Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών του Μόντρεαλ, έχουν δημιουργηθεί από την Μπάρμπαρα Λέιν του καναδικού πανεπιστημίου Κονκόρντια και τη Τζάνις Τζέφερις των Digital Studios του βρετανικού Κολλεγίου Goldsmiths, σύμφωνα με το BBC.
Τα πρωτοποριακά ρούχα, έχουν κατασκευαστεί από υφάσματα στα οποία έχουν ενσωματωθεί διάφοροι ασύρματοι αισθητήρες, οι οποίοι στέλνουν τα στοιχεία που συλλέγουν σε μια απομακρυσμένη βάση δεδομένων μέσω σύνδεσης Ίντερνετ ενός «έξυπνου» κινητού. Όταν γίνεται «διάγνωση» ότι ο κάτοχος του ρούχου είναι ψυχικά…πεσμένος, τότε η βάση δεδομένων στέλνει στα ρούχα πολυμεσικό περιεχόμενο (τραγούδια, λέξεις, εικόνες) και τα ρούχα αναλαμβάνουν να το προβάλλουν, ώστε να φτιάξουν τη διάθεση του προσώπου. Για να το πετύχουν αυτό, τα ρούχα είναι εφοδιασμένα με μικρές οθόνες LED και μικροσκοπικά ηχεία. Τα κείμενα μπορεί να περιλαμβάνουν ακόμα και προ-ηχογραφημένα μηνύματα από συγγενείς και φίλους.
Τα πρωτοποριακά ρούχα, έχουν κατασκευαστεί από υφάσματα στα οποία έχουν ενσωματωθεί διάφοροι ασύρματοι αισθητήρες, οι οποίοι στέλνουν τα στοιχεία που συλλέγουν σε μια απομακρυσμένη βάση δεδομένων μέσω σύνδεσης Ίντερνετ ενός «έξυπνου» κινητού. Όταν γίνεται «διάγνωση» ότι ο κάτοχος του ρούχου είναι ψυχικά…πεσμένος, τότε η βάση δεδομένων στέλνει στα ρούχα πολυμεσικό περιεχόμενο (τραγούδια, λέξεις, εικόνες) και τα ρούχα αναλαμβάνουν να το προβάλλουν, ώστε να φτιάξουν τη διάθεση του προσώπου. Για να το πετύχουν αυτό, τα ρούχα είναι εφοδιασμένα με μικρές οθόνες LED και μικροσκοπικά ηχεία. Τα κείμενα μπορεί να περιλαμβάνουν ακόμα και προ-ηχογραφημένα μηνύματα από συγγενείς και φίλους.
Ανακτήθηκε από http://www.protothema.gr
Ο Russell Foster, βιολόγος από το κολέγιο Imperial του Λονδίνου αναφέρει: «Όσο πιο πολλά πράγματα κατανοούμε για το 24ωρο βιολογικό μας ρολόι τόσο πιο εύκολα θα μπορέσουμε να το χειριστούμε. Σε 10-20 χρόνια θα μπορούμε με τη βοήθεια των φαρμάκων να διακόψουμε τη διαδικασία του ύπνου. Η προσομοίωση αυτής της διαδικασίας ίσως χρειαστεί περισσότερο χρόνο αλλά μπορεί να επιτευχθεί».
Το 1998, μια ερευνητική ομάδα από το ινστιτούτο Henry Ford Health Sciences του Michigan, δημοσίευσε μια μελέτη η οποία αποκάλυπτε ότι το προηγούμενο έτος ένα ποσοστό 13% των ενήλικων Αμερικανών χρησιμοποιούσαν αλκοόλ έτσι ώστε να μπορέσουν να κοιμηθούν ενώ ένα ποσοστό 18% είχε καταφύγει στα υπνωτικά χάπια.
Στην ουσία η επίδραση αυτού του φαρμάκου είναι τόσο «αθόρυβη» ώστε οι άνθρωποι που το χρησιμοποιούν δεν παρατηρούν καμία αλλαγή στην διάθεση τους ώσπου το χρειαστούν.
Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι όπως όλα τα άλλα διεγερτικά φάρμακα έτσι και το modafinil αποτρέπει τα νευρικά κύτταρα από την επαναπορρόφηση του διεγερτικού νευροδιαβιβαστή που απελευθερώνεται στον εγκέφαλο.
Τον περασμένο χρόνο ο Sam Deadwyler, από το πανεπιστήμιο Wake Forest στην περιοχή Winston-Salem, North Carolina, ανέφερε τα αποτελέσματα ενός πειράματος που πραγματοποίησε με τη βοήθεια ενός φαρμάκου που ονομάζεται CX717. τα ευρήματα αυτής της μελέτης αποδεικνύουν ότι το φάρμακο modafinil δεν θα βρίσκεται για πολύ καιρό ακόμη στην πρώτη θέση.
διάρκεια μιας συγκεκριμένης φάσης κατά τη διάρκεια του ύπνου του ατόμου διεγερθεί ο εγκέφαλος του με την παροχή μιας μικρής ποσότητας ηλεκτρικού ρεύματος.
Αυτή η φάση είναι μια επανάληψη των όσων έζησε και έμαθε το άτομο πριν πέσει για ύπνο. Αυτή η συγχρονισμένη διαδικασία μπορεί να ενδυναμώσει τις νευρωνικές συνδέσεις που αποτελούν την μακροπρόθεσμη μνήμη για γεγονότα.
Ο Born λέει ότι παρότι η πρόοδος που παρατηρήθηκε ήταν μικρή, το γεγονός του ότι το πείραμα που εφαρμόστηκε σε εθελοντές υψηλού επιπέδου, φοιτητές ιατρικής οι οποίοι είναι συνηθισμένοι να απομνημονεύουν πολλές πληροφορίες, δείχνει ότι έγινε μια πολύ μεγάλη πρόοδος.
Η έρευνα, υπό τον καθηγητή ψυχολογίας Ρίτσαρντ Νίσμπετ του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, διαπίστωσε ότι οι γηραιότεροι είναι πιο ικανοί σε σχέση με τους νέους ή ακόμα και από τους μεσήλικες, να αναγνωρίσουν ότι οι αξίες και οι απόψεις των ανθρώπων διαφέρουν.
Πολλοί λένε πως για να πετύχει ένα γάμος χρειάζεται αμοιβαία προσπάθεια.
Ενώ ένας άνδρας γυάλιζε το νέο αυτοκίνητό του, ο ηλικίας 4 ετών γιος του, πήρε μια πέτρα και γρατσούνισε με γραμμές μέρος του αυτοκινήτου. Στο θυμό του απάνω, ο άνδρας αυτός πήρε το χέρι του παιδιού του και χρησιμοποιώντας ένα γαλλικό κλειδί, το χτύπησε πολλές φορές.Στο νοσοκομείο, το παιδί έχασε όλα τα δάχτυλά του λόγω των πολλαπλών σπασιμάτων. Όταν το παιδί είδε τον πατέρα του ..... με τα παραπονεμένα μάτια γεμάτα πόνο τον ρώτησε : "Μπαμπά... πότε τα δάχτυλά μου θα μεγαλώσουν πάλι?". Το άτομο βουβό, πήγε πίσω στο αυτοκίνητό του και το κλώτσησε πολλές φορές. Σκεπτόμενος αυτό που έκανε, βρισκόμενος μπροστά στο αυτοκίνητο του και βλέποντας ξανά τις γρατζουνιές , αντιλήφθηκε ότι το παιδί του είχε γράψει με την πέτρα "ΜΠΑΜΠΑ ΣΕ ΑΓΑΠΩ". Την επόμενη ημέρα ο άνδρας αυτός αυτοκτόνησε ...
Οι μπαμπάδες δεν δικαιώνονται πάντα για το μεγάλωμα των παιδιών. Αν, όμως ψάξετε, θα διαπιστώσετε ότι οι περισσότεροι μπαμπάδες έχουν βρει τρόπους και τεχνάσματα για τον κατευνασμό ενός μωρού που κλαίει. Το Κέντρο BabyCenter μίλησε σε μπαμπάδες σε ολόκληρη τη χώρα για να βρει τις αγαπημένες μεθόδους τους - πέρα από τις προφανείς τεχνικές.