Είχαν κρίση και οι αρχαίοι

Είχε και η ελληνική αρχαιότητα και την οικονοµική κρίση της και τα µέτρα λιτότητας και τις «επιταγές» του... Διεθνούς Νοµισµατικού Ταµείου. Μια σειρά από τάφους που ήρθαν στο φως στην αρχαία Πύδνα, στη Βόρεια Ελλάδα, το αποδεικνύουν. Ευρήµατα από την περίοδο των παχιών αγελάδων, όταν ακόµη και οι τάφοι είχαν χρυσά κτερίσµατα, περίτεχνα αγγεία, χρυσελεφάντινες κλίνες, ακόµη και επικασιτερωµένα πήλινα αντικείµενα ώστε να δείχνουν... ασηµένια (κάτι σαν φο µπιζού που ικανοποιούσαν την ξιπασιά και τον νεοπλουτισµό των κατοίκων, σύµφωνα µε τους αρχαιολόγους) δίνουν τη θέση τους, τον 3ο π.Χ.

αιώνα, σε «φτωχά» και φτηνά ταφικά κτερίσµατα, σύµφωνα µε τις επιταγές του Κασσάνδρου, που λειτουργούσε κάπως σαν το ΔΝΤ, που είχε αναλάβει να υλοποιήσει ο τοποτηρητής του Δηµήτριος ο Φαληρεύς - κάτι σαν τον υπουργό Οικονοµικών της εποχής.

Η αλλαγή που αντικατοπτρίζεται και στον πλούτο των ταφικών κτερισµάτων στην αρχαία Πύδνα έγινε χάρη σε ένα απλό διάταγµα του τοποτηρητή της µέγιστης εξουσίας, του κοσµοκράτορα - τότε - βασιλιά της Μακεδονίας Κάσσανδρου που όριζε να περιοριστούν αµέσως οι σπατάλες και στους τάφους.

Ετσι οι χρυσοί εντυπωσιακοί τάφοι του 4ου αιώνα π.Χ. µετατρέπονται λιγότερο από 100 χρόνια µετά σε λιτούς, µικρούς, µε τα αναγκαία απλώς για την ταφή των νεκρών και τα κτερίσµατα λιγοστεύουν - έως και εξαφανίζονται.

«Στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. ο διορισµένος από το βασιλιά Κάσσανδρο τοπάρχης των Αθηνών, Δηµήτριος ο Φαληρεύς, εξέδωσε διάταγµα, µε το οποίο απαγόρευε την ανέγερση πολυτελών ταφικών συνόλων και επέβαλε τον περιορισµό της σπατάλης στις νεκρικές τελετές. Ηταν κάτι σαν την περίοδο που διανύουµε σήµερα και θα την εντοπίσει ίσως ο αρχαιολόγος του µέλλοντος.

Βάλτε αν θέλετε να διακωµωδήσουµε τη σηµερινή - και την αρχαία κατάσταση - τον Κάσσανδρο στη θέση του Δηµοσιονοµικού Ταµείου και τον Δηµήτριο τον Φαληρέα στη θέση του όποιου πρωθυπουργού πάσχουσας χώρας ή έστω υπουργού Οικονοµικών» λέει χαριτολογώντας στα «ΝΕΑ» ο αναπληρωτής προϊστάµενος της ΚΖ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Μάνθος Μπέσιος που προΐσταται και των σωστικών ανασκαφών στην αρχαία Πύδνα (στη Βόρεια Πιερία). Η σωστική ανασκαφή των τελευταίων µηνών στα βορειοδυτικά του οχυρωµένου οικισµού της αρχαίας Πύδνας αποκάλυψε δύο συστάδες τάφων του 4ου και του 3ου αιώνα π.Χ., στην πλειονότητά τους ασύλητους που µαρτυρούν το πέρασµα στην εποχή της οικονοµικής στενότητας σε µια περιοχή στρατηγικής σηµασίας, σηµαντικό εµπορικό κέντρο της Μακεδονίας.

Ανακτήθηκε από http://www.tanea.gr

Το αυτοκίνητο του αύριο θα οδηγείται και θα παρκάρει μόνο του

Λονδiνο. Πώς θα σας φαινόταν αν οδηγούσατε ένα αυτοκίνητο τόσο έξυπνο που θα μπορούσε να σας κατευθύνει μακριά από το μποτιλιάρισμα, να σας προειδοποιεί όταν ένα άλλο αυτοκίνητο απειλεί να πέσει πάνω στο δικό σας και να ανακαλύπτει το πιο βολικό μέρος για παρκάρισμα; Εκτός από το να είναι έξυπνο, αυτό το αυτοκίνητο είναι και τόσο οικολογικό που δεν θα χρειάζεται καν να ανησυχείτε για την περιβαλλοντική επιβάρυνση κατά τη διάρκεια της διαδρομής σας.

Αυτό το όραμα έξυπνων, οικολογικών αυτοκινήτων, μακριά από την απειλή της συμφόρησης, των τρακαρισμάτων, της μόλυνσης και των προβλημάτων στο πάρκινγκ, θα μπορούσε σύντομα να γίνει πραγματικότητα, σύμφωνα με τους συγγραφείς ενός καινούργιου βιβλίου, με τίτλο «Reinventing the Automobile».

Ο Γουίλιαμ Τζέι Μίτσελ, καθηγητής αρχιτεκτονικής στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, ο Κρίστοφερ Μπορόνι-Μπερντ, διευθυντής προηγμένης τεχνολογίας στην General Motors, και ο Λόρενς Ντι Μπερνς, σύμβουλος μεταφορών, συμφωνούν ότι το υπάρχον σύστημα βρίσκεται σε οριακό σημείο. Eίναι πολύ ακριβό, τοξικό, ασφυκτικά γεμάτο και επικίνδυνο, τόσο για τους ανθρώπους όσο και για το περιβάλλον. Η αυτοκινητοβιομηχανία έχει επιχειρήσει να αντιμετωπίσει αυτά τα προβλήματα βελτιώνοντας την αποδοτικότητα στην ασφάλεια και τα καύσιμα, αλλά αυτές οι αλλαγές έχουν υπάρξει εξελικτικές, όχι επαναστατικές. Χωρίς μια αναγέννηση, η κρίση θα μεγαλώσει, με άμεσες επιπτώσεις για όλους, ειδικά για όλους εμάς που είμαστε παγιδευμένοι σε πόλεις πνιγμένες στην κίνηση.

Μια πιθανή λύση είναι να ξανασχεδιαστεί το ίδιο το αυτοκίνητο. «Aυτοκινητικό DNA» το αποκαλούν οι συγγραφείς, και είναι σχεδόν το ίδιο όπως ήταν πριν από έναν αιώνα όταν ο Καρλ Μπεντζ και ο Χένρι Φορντ δημιουργούσαν τα πρώτα μηχανικά αυτοκίνητα, με εσωτερικές μηχανές ανάφλεξης και πετρέλαιο για καύσιμο. Τα περισσότερα από τα 850 εκατομμύρια αυτοκίνητα στους δρόμους ανταποκρίνονται σε αυτό το στερεότυπο, ακόμη κι αν είναι επικίνδυνα ξεπερασμένο.

Το «Reinventing the Automobile» προτείνει την αντικατάστασή του από ένα «νέο αυτοκινητικό DNA», από ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα.

Οι σχεδιαστές θα έχουν μεγαλύτερη ελευθερία να διαλέξουν το μέγεθος, το σχήμα και το στυλ των αυτοκινήτων, γιατί μπορούν να τοποθετήσουν την μπαταρία όπου επιθυμούν. Αυτό σημαίνει ότι τα αυτοκίνητα μπορούν να γίνουν πιο ελαφριά και μικρότερα, κι όμως να παραμείνουν πιο άνετα στο εσωτερικό τους.

«Ιντερνετ της κίνησης»

Μια άλλη πρόταση είναι το «Ιντερνετ της κίνησης», το οποίο θα μπορούσε να βοηθήσει τους οδηγούς αυτοκινήτων να επικοινωνούν ασύρματα με τους άλλους οδηγούς και να μοιράζονται πληροφορίες για τη ροή της κίνησης και για απρόσμενα συμβάντα, όπως ατυχήματα ή ξαφνικές νεροποντές. Αποτέλεσμα; Οι οδηγοί θα μπορούν να γλιτώνουν χρόνο και ενέργεια.

Η ίδια τεχνολογία σύνδεσης θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να εντοπίσει κανείς τα καλύτερα σημεία πάρκινγκ. Τελικά θα μπορούσε να διευκολύνει τους οδηγούς αυτοκινήτων να αποφεύγουν συγκρούσεις. Αυτά τα αυτοκίνητα θα μπορούσαν ακόμη και να οδηγούνται μόνα τους, καθώς οι κάτοχοί τους σερφάρουν στο Διαδίκτυο, μιλούν μεταξύ τους ή... απολαμβάνουν έναν υπνάκο στη διάρκεια της διαδρομής.

Το βιβλίο δείχνει ότι το λανσάρισμα του Ιντερνετ ήταν εξίσου θορυβώδες, και αποδεικνύει ότι η τελική του επιτυχία μάς προετοίμασε καλύτερα να αγκαλιάσουμε άλλες αλλαγές στην ίδια κλίμακα.

Το «Reinventing the Automobile» προσφέρει μια αναλυτική και έξυπνη πρόταση για την ανάγκη να αλλάξουμε κάθε προοπτική του ντιζάιν για την προσωπική μας μετακίνηση.

Ανακτήθηκε από http://news.kathimerini.gr

Νεότερα για την εξέλιξη του ανθρώπου

Η ανθρώπινη προϊστορία ξαναγράφεται μετά από σημαντική ανακάλυψη στην Αφρική.

Η νέα ανακάλυψη απολιθωμάτων, ηλικίας περίπου δύο εκατομμυρίων ετών, στο ασβεστολιθικό σπήλαιο Μαλάπα της Νότιας Αφρικής, κοντά στο Γιοχάνεσμπουργκ, έρχεται να ρίξει νέο φως στην εξελικτική "αλυσίδα" των προγόνων των ανθρώπων.

Τα απολιθώματα προέρχονται από μια κρίσιμη περίοδο, όταν οι πρόγονοί μας άρχισαν να περπατάνε όρθιοι, να αποκτούν μεγαλύτερο εγκέφαλο, να χρησιμοποιούν εργαλεία και να αναπτύσσουν την ικανότητα της ομιλίας. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις επιστημόνων, η ανακάλυψη είναι πολύ σημαντική και μπορεί ακόμα και να οδηγήσει στο να "ξαναγραφεί" η ανθρώπινη προϊστορία, συμπληρώνοντας κρίσιμα κενά που υπήρχαν ως τώρα στις επιστημονικές γνώσεις.

Τα απολιθώματα (ένας σχεδόν πλήρης σκελετός παιδιού και επίσης διάσπαρτα οστά ενηλίκων) προέρχονται από έναν άγνωστο έως τώρα ανθρωπίδη (ανθρωποειδές), δηλαδή του εξελικτικού εκείνου κλάδου των πρωτευόντων (που περιλαμβάνουν και τους πιθήκους), ο οποίος οδήγησε στον σύγχρονο άνθρωπο. Το νέο είδος μπορεί να αποτελεί ένα ενδιάμεσο στάδιο ανάμεσα στους πιθηκοειδείς ανθρωπίδες και στο πρώτο είδος εξελιγμένου ανθρώπου, τον homo habilis.

Ανακτήθηκε από  http://www.ellispoint.gr