Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σχέσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σχέσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 30 Ιουνίου 2010

«Κόλαση» είναι οι σύζυγοι παρά τα αφεντικά

6 στους 10 εργαζομένους, ανεξαρτήτως φύλου, στρεσάρονται περισσότερο στο σπίτι απ΄ ότι στην εργασία τους

ΛΟΝΔΙΝΟ Το άγχος που μεταδίδουν οι σύζυγοι στο σπίτι είναι πιο βαρύ από το άγχος που επιβάλλουν οι εργοδότες στη δουλειά. Ενας απαιτητικός και γκρινιάρης σύζυγος (όπως και μια απαιτητική και γκρινιάρα σύζυγος) πιθανόν είναι να δημιουργήσει περισσότερο στρες απ΄ ό,τι οι προϊστάμενοι και οι διευθυντές, όπως δείχνει βρετανική έρευνα την οποία συντόνισε κορυφαίος ψυχολόγος, ειδικευμένος στις ψυχικές συνέπειες της εργασίας. Σύμφωνα με τον καθηγητή της Ψυχολογίας στο βρετανικό Πανεπιστήμιο του Λάνκαστερ Κάρι Κούπερ, σχεδόν 6 στους 10 εργαζομένους, ανεξαρτήτως φύλου, ζουν στρεσογόνες καταστάσεις μέσα στο σπίτι τους εξαιτίας των συζύγων τους.

Η ομάδα του κ. Κούπερ, σε έρευνα που δημοσίευσε αυτές τις ημέρες, κατέληξε σε μερικά πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα, ύστερα από μελέτη 3.000

εργαζομένων, ανδρών και γυναικών κάθε παραγωγικής ηλικίας.

Συνολικά 58% των ερωτηθέντων αγχώνονται από την παρουσία και τη συμπεριφορά των συντρόφων τους, με το ποσοστό αυτών που αγχώνονται από την παρουσία των προϊσταμένων τους να αγγίζει μόλις το 43%. Ειδικότερα οι γυναίκες είναι αυτές που μοιάζουν να υποφέρουν περισσότερο από στρεσογόνες καταστάσεις εντός της οικογενειακής εστίας: 18% των γυναικών δήλωσαν μάλιστα ότι «αγχώνονται πάρα πολύ» από τους άνδρες τους, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό (του... «πάρα πολύ») στους άνδρες είναι 12%.

«Οπως προκύπτει από την έρευνά μας, οι άνθρωποι κουβαλάνε στο σπίτι τους όλα τα προβλήματα που εκσκήπτουν καθημερινά στον χώρο εργασίας τους, φορτίζοντας αρνητικά το οικιακό κλίμα. Η κατάσταση μεταξύ των συζύγων μπορεί επίσης να επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο από τις υπερωρίες του ενός ή του αλλού. Οι πολλές ώρες στον χώρο εργασίας αποτελούν εστίες καβγάδων ανάμεσα στο ζευγάρι» υποστηρίζει ο καθηγητής Κούπερ.

Αυτό το συνεχές παλαντζάρισμα υποχρεώσεων ανάμεσα σε προσωπική ζωή και εργασία είναι τόσο επώδυνο ψυχολογικά για τις γυναίκες, ώστε συχνά αποτελεί παράγοντα που οδηγεί στην παχυσαρκία. Σε ποσοστό 50% οι γυναίκες που συμμετείχαν στην έρευνα ομολογούν πως η αυξομείωση του σωματικού τους βάρους αποτελεί προτεραιότητα σημαντικότερη από τον ίδιο τους τον μισθό!

«Το υψηλότερο ποσοστό των γυναικών που αγχώνονται πάρα πολύ οφείλεται ακριβώς στα κάθε λογής “ακροβατικά” που η σύγχρονη εργαζόμενη γυναίκα είναι υποχρεωμένη να επιτελέσει, ανάμεσα στους διαφορετικούς ρόλους της στο σπίτι και στην εργασία» καταλήγει ο κ. Κούπερ.

Η μελέτη αυτή ουσιαστικά επιβεβαιώνει τα ευρήματα μιας προ μηνών κοινής αμερικανοβρετανικής έρευνας, από την οποία προκύπτει πως οι γυναίκες είναι πιθανότερο, σε σχέση με τους άνδρες, να νιώθουν αισθήματα ανεπάρκειας είτε στο σπίτι είτε στη δουλειά τους.

Η μελέτη, η οποία έγινε από ψυχολόγους του Πανεπιστημίου Ομπερν της Αλαμπάμα, υπό την καθηγήτρια Τζάκλιν Μίτσελσον , ισχυρίζεται ότι οι γυναίκες νιώθουν πως δεν ικανοποιούν τα επίπεδα που οι ίδιες έχουν θέσει στον εαυτό τους όσον αφορά την οικογένεια και το επάγγελμά τους. σε ποσοστό 34% οι γυναίκες που ρωτήθηκαν για το επάγγελμά τους δήλωσαν ότι «νιώθουν πως δεν εκπληρούν τα υψηλά στάνταρντ που έθεσαν στους εαυτούς τους» έναντι ποσοστού 24% των ανδρών. Οσον αφορά το σπίτι και την οικογενειακή ζωή, το αντίστοιχα ποσοστά ήταν 30% για τις γυναίκες και 17% για τους άνδρες.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Κούπερ, ο οποίος συμμετείχε και στην αμερικανοβρετανική έρευνα, «οι γυναίκες συχνά αισθάνονται ένοχες, όταν μπερδεύουν τις απαιτήσεις της δουλειάς και της οικογένειάς τους, καθώς νιώθουν ότι δεν τα καταφέρνουν σωστά σε κανέναν από τους δύο τομείς».

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΣ ΒΙΟΣ... ΑΒΙΩΤΟΣ
Σε ποσοστό 28% οι εργαζόμενοι στην Ευρωπαϊκή Ενωση (σχεδόν 56 εκατομμύρια άνθρωποι) υποφέρουν από υψηλά επίπεδα άγχους. Ως το 2020 το άγχος αναμένεται να γίνει η δεύτερη συνηθέστερη αιτία ασθενείας.

Περισσότεροι αγχώνονται λόγω συζύγου παρά λόγω προϊσταμένου.

Σε τρεις χώρες (Γαλλία, Ιταλία και Γερμανία) το κόστος από τις «άδειες λόγω στρες» ξεπέρασε τα 30 δισεκατομμύρια ευρώ το 2007.

Ανακτήθηκε από http://www.tovima.gr

Enhanced by Zemanta

Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Πέμπτη 10 Ιουνίου 2010

Καλομαθημένα παιδιά

Το φαινόμενο της υπερπροστατευτικής οικογένειας είναι πολύ σύνηθες στην Ελλάδα, αλλά και στην Κίνα, όπου επιτρέπεται μόνον ένα παιδί. Σχεδόν πάντοτε υπερβολικά καλομαθημένα είναι τα μοναχοπαίδια, τα πρωτότοκα ή τα μικρότερα σε ηλικία παιδιά. Η μεροληψία των γονέων ως προς ένα από τα παιδιά τους δημιουργεί σχέσεις έχθρας αυτού με τα ίδια του τα αδέλφια.

Τα καλομαθημένα ή κακομαθημένα (το ίδιο είναι) παιδιά αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα. Όλες τους οι ενέργειες γίνονται, υποσυνείδητα, με σκοπό να ικανοποιήσουν την υπερπροστατευτική τους μητέρα (αν είναι αγόρια) ή τον υπερπροστατευτικό τους πατέρα (αν είναι κορίτσια). Ικανοποιούν και τους δύο τους γονείς και όχι αποκλειστικά τον έναν. Άλλο χαρακτηριστικό τους είναι το γεγονός ότι είναι άτακτα, κάνουν συνεχώς σκανδαλιές και γενικά δεν ενδιαφέρονται για το αν ενοχλούν τους άλλους ή αν είναι αντιπαθείς. Η αιτία είναι ότι οι γονείς τους δεν τα τιμωρούν για τις σκανδαλιές και τα λάθη τους -και αυτό είναι τεράστιο σφάλμα για την μετέπειτα ζωή τους.

Στο σχολείο, η συμπεριφορά τους συχνά είναι ηγετική στις ομάδες ή σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να υπάρχει πρόβλημα προσαρμογής και να έχουν κακές σχέσεις με τα άλλα παιδιά. Τα καλομαθημένα παιδιά χαρακτηρίζονται από πλεονεξία, εγωισμό, ατομισμό και ζηλοφθονία. Αιτία είναι οι γονείς τους, που τα καθιστούν ως κέντρο του σύμπαντος. Η αιτία για τα παραπάνω είναι πως θέλουν μέσα από το κοινωνικό τους περιβάλλον να ικανοποιήσουν τους γονείς τους. Για παράδειγμα, γίνονται πετυχημένοι ιατροί ή δικηγόροι -και γενικά πετυχημένοι επαγγελματίες- για να ευχαριστήσουν τους γονείς τους.

Γενικά τα καλομαθημένα άτομα είναι τελειομανή, με κίνητρο την ικανοποίηση των γονιών τους. Έτσι, στο σχολείο, τον αθλητισμό, τις σχέσεις με το αντίθετο φύλο και γενικά παντού προσπαθούν να είναι πρώτοι. Αυτή η τελειομανία δημιουργεί σοβαρά προβλήματα, ιδίως στον επαγγελματικό τομέα. Οι γονείς δεν μπορούν να βοηθούν αιωνίως το παιδί σε κάθε του κίνηση. Η υπερβολική στήριξη του παιδιού στους γονείς του το καθιστά αδύνατο να αντεπεξέλθει στις δυσκολίες της ζωής, αφού δεν μπορεί σε κάθε του βήμα να έχει την βοήθεια των γονιών του. Οπωσδήποτε το παιδί θα πρέπει να μάθει να ενεργεί με τις δικές του δυνάμεις.

Στην επιλογή του ερωτικού συντρόφου τα καλομαθημένα αγόρια προτιμούν γυναίκες -συνήθως καλομαθημένες και αυτές- που θυμίζουν την μητέρα τους, την οποία δεν αποχωρίζονται ακόμα και όταν δημιουργήσουν οικογένεια. Η επίσκεψη και η συμβουλή της μαμάς είναι απαραίτητη για αυτούς, ακόμα και αν αυτοί είναι μεγάλης ηλικίας! Οι γονείς μπορεί να γίνουν ενοχλητικοί και με την υπερπροστασία τους μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα στον γάμο του καλομαθημένου παιδιού τους, όταν επεμβαίνουν σε οικογενειακά του ζητήματα. Αξίζει να σημειωθεί πως το καλομαθημένο άτομο είναι απαιτητικό από τον σύντροφό του. Θέλει ο σύντροφός του να του ικανοποιεί όλες τις απαιτήσεις, ακόμα και στο σεξ!

Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Πέμπτη 3 Ιουνίου 2010

Η ζήλεια «σκοτώνει» τον γάμο - αλλά όχι την σχέση!

Λένε πως όποιος αγαπάει παιδεύει και ενίοτε ζηλεύει _ αλλά αν η ζήλεια εκδηλώνεται εντός γάμου, είναι πολύ πιθανότερο να «σκοτώσει» τον έρωτα και να αποξενώσει το ζευγάρι, προειδοποιούν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Αϊόβα.
«Οι όρκοι της αιώνιας αγάπης μπορεί να εντείνουν τον αντίκτυπο της ζήλειας, επειδή στον γάμο τείνει να υπάρχει πολύ υψηλότερο επίπεδο δέσμευσης και κοινές "επενδύσεις" όπως τα παιδιά, τα περιουσιακά στοιχεία και ο κοινωνικός περίγυρος», λέει ο επικεφαλής ερευνητής δρ Αντονι Πάικ, επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του πανεπιστημίου.

«Έτσι, η ζήλεια του ενός συντρόφου ηχεί πολύ πιο προσβλητική και πολύ πιο σοβαρή απ' ό,τι σε μια σχέση η οποία δεν δεσμεύεται από έναν γάμο».
Η μελέτη του δρος Πάικ και των συνεργατών του, η οποία δημοσιεύεται στην «Επιθεώρηση Μελέτης του Σεξ» (JSR), έδειξε πως όταν δεν υπεισέρχεται η ζήλεια, τα τρία στα τέσσερα παντρεμένα ζευγάρια δηλώνουν ιδιαίτερα ικανοποιημένα από τη συναισθηματική πλευρά του γάμου τους.
Όταν όμως εμφανίζεται η ζήλεια, η συναισθηματική ικανοποίηση κάνει... ελεύθερη πτώση: μειώνεται κατά περισσότερο από 50% για τους παντρεμένους. Ωστόσο, ο αντίκτυπος δεν είναι τόσο ισχυρός για τους ανύπαντρους. Οπως έδειξε η μελέτη, γι' αυτά τα ζευγάρια η μείωση στη συναισθηματική ικανοποίηση είναι κατά μέσον όρο 8%.

Ψυχικό «συμβόλαιο»

Για τα παντρεμένα ζευγάρια «υπάρχει ένα πολύ συγκεκριμένο "ψυχικό συμβόλαιο", το οποίο εμπεριέχει σημαντικές προσδοκίες και υποχρεώσεις», λέει ο δρ Πάικ. «Οτιδήποτε αντιβαίνει τους όρους αυτού του "συμβολαίου" προκαλεί αντιδράσεις, το μέγεθος των οποίων εξαρτάται από τον βαθμό της εμπιστοσύνης που μοιραζόταν το ζευγάρι κατά το παρελθόν, αλλά και από το πόσο δεσμευμένο ένιωθε και από το πόσες κοινές "επενδύσεις" είχε κάνει».
Μαζί του συμφωνεί η δρ Γουέντι Μ. Τρόξελ, επίκουρη καθηγήτρια Ψυχιατρικής & Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ, η οποία μελετά τα χαρακτηριστικά των σχέσεων και τον αντίκτυπό τους στην υγεία.
«Η σεξουαλική απιστία αλλά και η υποψία της σεξουαλικής απιστίας αποτελούν ισχυρό πλήγμα για την οποιαδήποτε σχέση δέσμευσης», λέει. «Οσα διακυβεύονται είναι μακράν μέγιστα εντός του γάμου, επειδή οι προσδοκίες όσον αφορά την εμπιστοσύνη, την πίστη και τη μονογαμία συνήθως κορυφώνονται μετά τον γάμο».
Η μελέτη

Στη νέα μελέτη συμμετείχαν 681 ετεροφυλόφιλα ζευγάρια, άλλα εκ των οποίων ήταν παντρεμένα, άλλα συζούσαν και άλλα είχαν μεν σχέση αλλά δεν μοιράζονταν μια κοινή στέγη.

Οι ερευνητές ρώτησαν τους εθελοντές εάν είχαν αισθανθεί ζήλεια για τον/την σύντροφό τους και εάν ένιωθαν ευτυχισμένοι μαζί τους, ενώ τους ζήτησαν να συμπληρώσουν ειδικά ερωτηματολόγια που αφορούσαν την ποιότητα της σχέσης και τις συνήθειες που είχαν με τους συντρόφους τους.
Οι απαντήσεις που έδωσαν οι εθελοντές σε αυτά τα ερωτήματα διαλύουν επίσης έναν «μεγάλο μύθο των σχέσεων», όπως τον χαρακτηρίζει ο δρ Κένεθ Ν. Λίβαϊ: ότι η απιστία και η ζήλεια μπορεί να τονώσουν την ερωτική ζωή του ζευγαριού.
«Η μελέτη έδειξε πως όταν ο ένας σύντροφος παραδέχεται ότι ήταν άπιστος, μειώνεται κατακόρυφα η επιθυμία του άλλου συντρόφου να έρθει σε ερωτική επαφή μαζί του, ακόμα και αν η απιστία δεν οδηγήσει στο τέλος της σχέσης», λέει ο δρ Λίβαϊ, ο οποίος είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Ψυχολογίας του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνιας.

«Το πιο σημαντικό, όμως, εύρημα είναι πως η ζήλεια μπορεί να οδηγήσει σε ακρότητες, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η σωματική και ψυχολογική κακοποίηση του συντρόφου».
Υπάρχει και η... καλή

Ολα αυτά όμως δεν σημαίνουν πως η ζήλεια δεν έχει απολύτως τίποτα να προσφέρει σε μία σχέση.

«Σε χαμηλά επίπεδα, η ζήλεια μπορεί να "δέσει" ακόμα περισσότερο το ζευγάρι, διότι σε τέτοια περίπτωση αποτελεί ισχυρή υπενθύμιση τού πόσο πολλά σημαίνουν ο ένας για τον άλλο», εξηγεί η δρ Τρόξελ. «Εντούτοις, εάν αυξηθεί η έντασή της ή καταστεί χρονία, η ζήλεια έχει τη δύναμη να υπονομεύσει το αίσθημα ασφάλειας και σταθερότητας του γάμου, κλονίζοντάς τον συθέμελα».
Σε κάθε περίπτωση, «το κλειδί είναι να συζητάει το ζευγάρι για τα συναισθήματά του, να τα εξωτερικεύει και εν ανάγκη να ζητήσει βοήθεια από έναν σύμβουλο γάμου», συνεχίζει η δρ Τρόξελ. «Τα ζευγάρια που κατορθώνουν να μαθαίνουν τρόπους εξωτερίκευσης της ζήλειας τους, ισχυροποιούν στο τέλος τη σχέση τους, γιατί μιλάνε για ένα θέμα το οποίο αποτελεί _ ακόμα και σήμερα _ ταμπού: την απιστία, είτε είναι φανταστική είτε πραγματική».

Ανακτήθηκε από http://ygeia.tanea.gr

Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Πέμπτη 22 Απριλίου 2010

Ο πατέρας μπορεί να προλάβει το «πρόωρο» κάπνισμα των παιδιών

Βρετανοί ειδικοί υποστηρίζουν ότι οι γονείς και εν προκειμένω ο πατέρας μπορεί με τη στάση του να οδηγήσει τα παιδιά του στο να μην αρχίσουν το κάπνισμα σε εφηβική ηλικία. Επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ που πραγματοποίησαν σχετική έρευνα αναφέρουν ότι τα παιδιά που συζητούν άνετα και συχνά με τον πατέρα τους για όλα τα ζητήματα που τους απασχολούν δεν ξεκινούν νωρίς το κάπνισμα.

Η έρευνα διήρκεσε τρία χρόνια και σε αυτήν πήραν μέρος 3.500 παιδιά ηλικίας 11-15 ετών τα οποία όταν ξεκίνησε η έρευνα δεν είχαν καπνίσει ποτέ. Οι ερευνητές παρακολουθούσαν τη σχέση που είχαν τα παιδιά με τον πατέρα τους, κάθε πότε συζητούσαν καθώς και το αντικείμενο των συζητήσεων. Οταν ολοκληρώθηκε η έρευνα, οι ερευνητές είδαν ποια παιδιά είχαν αρχίσει το κάπνισμα, ποια όχι και το είδος των σχέσεων που εί χαν αναπτύξει με τον πατέρα τους, αλλά και την οικογενειακή κατάσταση γενικότερα, αν και πότε γευματίζουν όλοι μαζί κ.ά.

Διαπίστωσαν ότι η στενή σχέση του παιδιού με τον πατέρα και οι συζητήσεις μαζί του για όσα σοβαρά θέματα το απασχολούν, αποτελεί τον πλέον καθοριστικό παράγοντα στο να αποφύγει το παιδί να ξεκινήσει το κάπνισμα σε νεαρή ηλικία. Το επίπεδο της σχέσης με τη μητέρα (ακόμη και αν αυτή είναι πολύ καλή) όσο και το υγιές οικογενειακό περιβάλλον (να τρώνε όλοι μαζί συχνά κτλ.) δεν φαίνεται να παίζει ουσιαστικό ρόλο όσον αφορά το κάπνισμα.


Οι ερευνητές επισημαίνουν, βέβαια, ότι οι καλές σχέσεις με τη μητέρα και το υγιές οικογενειακό περιβάλλον μπορεί να μην επηρεάζουν το κάπνισμα αλλά έχουν ρόλο σε όλες τις υπόλοιπες παραμέτρους της ζωής του παιδιού και καθορίζουν την ψυχική κατάσταση και συμπεριφορά του.


Ανακτήθηκε από http://sciencearchives.wordpress.com

Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Τετάρτη 21 Απριλίου 2010

Νταλκάδες : Το αύριο του σήμερα...

Αυτή η σύνοψη δεν είναι διαθέσιμη. Κάντε κλικ εδώ, για να δείτε την ανάρτηση.

Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

SEXUALITY: Το «εμείς» βοηθά στην επίλυση των διαφορών


Οι άνθρωποι συχνά παραπονιούνται για τα φαινομενικά αυτάρεσκα παντρεμένα ζευγάρια, που συνεχώς μιλούν με το «εμείς».


Όμως, μία νέα έρευνα του Πανεπιστημίου Berkeley της Καλιφόρνια έδειξε πως οι σύζυγοι που χρησιμοποιούν το «εμείς» είναι ικανότεροι στο να λύνουν τις διαφορές τους, σε σχέση με αυτούς που δεν το χρησιμοποιούν.

Οι ερευνητές ανέλυσαν συζητήσεις μεταξύ 154 μεσήλικων και πιο ηλικιωμένων ζευγαριών που αφορούσαν σε σημεία διαφωνίας στον γάμο τους και διαπίστωσαν πως αυτοί που χρησιμοποιούσαν αντωνυμίες, όπως το «εμείς» και το «μας», συμπεριφέρονταν πιο θετικά μεταξύ τους, ενώ εκδήλωναν λιγότερο ψυχολογικό στρες.

Αντιθέτως, τα ζευγάρια που δίνουν έμφαση στη «μοναδικότητά» τους, χρησιμοποιώντας τις αντωνυμίες «εγώ», «μου» και «εσύ», ήταν λιγότερο ικανοποιημένα από τον γάμο τους.

Επιπλέον, η έρευνα κατέδειξε πως τα πιο ηλικιωμένα ζευγάρια χρησιμοποιούν περισσότερο το «εμείς» απ’ όσο τα μεσήλικα, γεγονός που σημαίνει πως η αντιμετώπιση εμποδίων και η προσπέραση δυσκολιών μαζί σε βάθος χρόνου και η δημιουργία οικογένειας ίσως παρέχει στα ζευγάρια μια ευρύτερη αίσθηση κοινής ταυτότητας.

Η ατομικότητα είναι μια βαθιά ριζωμένη αξία στην αμερικανική κοινωνία, όμως, τουλάχιστον στο βασίλειο του γάμου, το να είσαι μέρος του «εμείς» αξίζει να εγκαταλείψεις λίγο από το «εγώ».

Προηγούμενες έρευνες απέδειξαν πως η χρήση του «εμείς» ή του «εγώ» συνιστά σοβαρή ένδειξη συζυγικής ικανοποίησης στα νεότερα ζευγάρια.

Ωστόσο, οι ερευνητές υποστηρίζουν πως αυτά τα τελευταία ευρήματα πηγαίνουν το θέμα ένα βήμα παρακάτω, αποδεικνύοντας πόσο δυνατό είναι το δέσιμο στα παλαιότερα ζευγάρια, συνδέοντάς το με τα συναισθήματα και τις σωματικές αντιδράσεις, όταν οι σύζυγοι γίνονται «ένα» ή παραμένουν «δύο» μπροστά σε διαφωνίες.

Η χρήση του «εμείς» είναι φυσικό επακόλουθο του αισθήματος συντροφικότητας, του να είμαστε μέλη της ίδιας ομάδας και της σιγουριάς πως μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα από κοινού.

Ανακτήθηκε από http://www.zougla.gr

Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Τρίτη 13 Απριλίου 2010

Οι έξυπνοι άνδρες «είναι συνήθως και πιο πιστοί σύζυγοι»

Οι άνδρες με υψηλό δείκτη νοημοσύνης τείνουν να δίνουν μεγαλύτερη αξία στη μονογαμία, υπολογίζουν οικονομολόγοι βρετανικού πανεπιστημίου. Ισχυρίζονται μάλιστα ότι η σεξουαλική αποκλειστικότητα από την πλευρά των ανδρών αποτελεί μια εξελικτική προσαρμογή στις σύγχρονες κοινωνίες.



Η σεξουαλική πίστη ίσως αυξάνει την πιθανότητα επιβίωσης των απογόνων, εικάζουν οι ερευνητές




Οι εξελικτικοί βιολόγοι πιστεύουν σήμερα ότι στον άνθρωπο και σε πολλά ακόμα είδη θηλαστικών, τα αρσενικά άτομα επιδιώκουν συνήθως τη σεξουαλική συνεύρεση με όσο γίνεται περισσότερα θηλυκά, ώστε να αποκτήσουν όσο γίνεται περισσότερους απογόνους που φέρουν τα γονίδιά τους.


Τα θηλυκά άτομα αντίθετα οφείλουν να είναι πιο επιλεκτικά στην επιλογή συντρόφου, καθώς μπορούν να αποκτήσουν ένα περιορισμένο αριθμό απογόνων, τους οποίους πρέπει μάλιστα να φροντίζουν για πολλά χρόνια.


Ο Δρ Σατόσι Καναζάβα, επικεφαλής της τελευταίας μελέτης στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου (LSE), παραδέχεται ότι η τάση για μονογαμία μάλλον δεν αποτελούσε εξελικτικό πλεονέκτημα στις προϊστορικές ανθρώπινες κοινωνίες.


Εκτιμά όμως ότι στις σημερινές κοινωνίες η μονογαμία έχει εξελιχθεί ως «νέα εξελικτική» προσαρμογή, καθώς η πολυγαμία δεν αποδίδει πια όσο παλαιότερα στη διαιώνιση των γονιδίων.


Όπως αναφέρει η βρετανική εφημερίδα Telegraph, ομάδα του Σατόσι ανέλυσε δεδομένα από δύο ευρύτερες μελέτες στις ΗΠΑ οι οποίες αντιστοίχισαν στους δείκτες νοημοσύνης και τις κοινωνικές στάσεις και αντιλήψεις χιλιάδων εφήβων και ενηλίκων.


«Όπως δείχνει η εμπειρική ανάλυση, οι εξυπνότεροι άνδρες είναι πιθανότερο να εκτιμούν περισσότερο τη μονογαμία και τη σεξουαλική αποκλειστικότητα σε σχέση με τους λιγότερο έξυπνους άνδρες» γράφει η ερευνητική ομάδα στην επιθεώρηση Social Psychology Quarterly.


Αυτή η σύνδεση ανάμεσα στην ευφυία και τη συμβατική σεξουαλική ηθική δεν βρέθηκε να ισχύει στις γυναίκες.


Παραμένει όμως άγνωστο αν οι αναφορές των εθελοντών της μελέτης για τις σεξουαλικές τους συμπεριφορές ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, και αν όντως σχετίζονται στατιστικά με τον αριθμό των απογόνων τους.


Θα χρειαστούν επομένως περαιτέρω μελέτες προκειμένου να επιβεβαιωθεί ή να διαψευστεί η υπόθεση των οικονομολόγων όσον αφορά το εξελικτικό πλεονέκτημα της ανδρικής μονογαμικότητας.


Ανακτήθηκε από http://sciencearchives.wordpress.com.

Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Σάββατο 10 Απριλίου 2010

Ο θυμός και η αγάπη

Ενώ ένας άνδρας γυάλιζε το νέο αυτοκίνητό του, ο ηλικίας 4 ετών γιος του, πήρε μια πέτρα και γρατσούνισε με γραμμές μέρος του αυτοκινήτου. Στο θυμό του απάνω, ο άνδρας αυτός πήρε το χέρι του παιδιού του και χρησιμοποιώντας ένα γαλλικό κλειδί, το χτύπησε πολλές φορές.Στο νοσοκομείο, το παιδί έχασε όλα τα δάχτυλά του λόγω των πολλαπλών σπασιμάτων. Όταν το παιδί είδε τον πατέρα του ..... με τα παραπονεμένα μάτια γεμάτα πόνο τον ρώτησε : "Μπαμπά... πότε τα δάχτυλά μου θα μεγαλώσουν πάλι?". Το άτομο βουβό, πήγε πίσω στο αυτοκίνητό του και το κλώτσησε πολλές φορές. Σκεπτόμενος αυτό που έκανε, βρισκόμενος μπροστά στο αυτοκίνητο του και βλέποντας ξανά τις γρατζουνιές , αντιλήφθηκε ότι το παιδί του είχε γράψει με την πέτρα "ΜΠΑΜΠΑ ΣΕ ΑΓΑΠΩ". Την επόμενη ημέρα ο άνδρας αυτός αυτοκτόνησε ...



Αναρωτηθείτε :Άραγε ο θυμός και η αγάπη δεν έχουν κανένα όριο? Επιλέγοντας την δεύτερη μπορεί κανείς να έχει μιαν όμορφη, καλή ζωή? Πόσο συχνά θυμόμαστε ότι τα πράγματα υπάρχουν για να χρησιμοποιούνται, ενώ οι άνθρωποι είναι να για να αγαπηθούν?


Προσέξτε:


* τις σκέψεις σας, γίνονται λέξεις,
* τις λέξεις σας, γίνονται ενέργειες,
* τις ενέργειές σας, γίνονται συνήθειες,
* τις συνήθειές σας που γίνονται χαρακτήρας,
* το χαρακτήρα σας, γίνεται το πεπρωμένο σας!


Ανακτήθηκε από http://anthropinessxeseis.blogspot.com

Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Πέμπτη 8 Απριλίου 2010

Αντρες - γυναίκες στο super market



Μία συγκριτική μελέτη της συμπεριφοράς ανδρών-γυναικών στο σούπερ-μάρκετ

Γυναίκες:
-------------------
1. Προσπαθούν να παρκάρουν
2. Παίρνουν ένα καροτσάκι.
3. Το γεμίζουν με χρήσιμα πράγματα σε χρόνο ρεκόρ.
4. Βάζουν τα ψώνια στις σακούλες με απόλυτα λογικό τρόπο (ό,τι είναι για το ψυγείο σε μία σακούλα, τα λαχανικά σε άλλη κλπ).
5. Πληρώνουν.
6. Γυρίζουν στο σπίτι
7. Αδειάζουν τις σακούλες και τακτοποιούν τα ψώνια.

Αντρες:
-------------------
1. Παρκάρουν παράνομα.
2. Μπαίνουν στο σούπερ-μάρκετ...
3. Ξαναβγαίνουν για να πάρουν καροτσάκι
4. Αντιλαμβάνονται ότι δεν έχουν κέρμα.
5. Πηγαίνουν στο περίπτερο να κάνουν ψιλά
6. Βρίσκουν ευκαιρία και διαβάζουν το φίλαθλο (σε σπάνιες κλινικές περιπτώσεις την ημερησία και τον επενδυτή).
7. Παίρνουν το καροτσάκι.
8. Κάνουν όλες τις πιθανές διαδρομές στο σουπερ-μάρκετ (κατα μήκος, κατα πλάτος και διαγώνια)
9. Τελικά αγοράζουν ένα ζευγάρι κάλτσες, 2 κατεψυγμένες πίτσες, φιστίκια, λουκάνικα,μπύρες και ένα κόμικ.
10. Δεν ασχολούνται με άχρηστα πράγματα όπως βούτυρο, γάλα, γιαούρτι, απορρυπαντικό και λοιπές αηδίες.
11. Πηγαίνουν στο ταμείο με την πιο ξανθιά και ......εννοείταιn πιο αργή ταμία.
12. Βάζουν στη σακούλα τις πίτσες μαζί με τις κάλτσες και το κόμικ.
13. Γυρίζουν σπίτι.
14. Βάζουν τις σακούλες σ'ένα τραπέζι (ίσως πάλι νομίζουν ότι τα ψώνια θα βαρεθούν και θα βγουν μόνα τους).
15. Βάζουν όμως τις μπύρες στο ψυγείο (μα για τι τουςn περάσατε... για άσχετους;)
16. Την πέφτουν στον καναπέ με το κόμικ και τα φυστίκια και περιμένουν να κρυώσουν οι μπύρες.

Ανακτήθηκε από http://www.funny-city.gr

Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This